DAAROM

HOE KAN DIT?

TEKST KAREN DE JAGER BEELD CLAUDIA KAMERGORODSKI

Irma Wardenier (1954) werkt veertig jaar in de zorg. Eerst als verpleegkundige en sinds de laatste reorganisatie als roosteraar in het Spaarne Gasthuis in Haarlem. En ze is lid van het actiecomité voor de nieuwe cao.

1. WAAROM WERD JE LID VAN DE VAKBOND?

‘Actievoeren was gewoon in de jaren tachtig. We waren maatschappelijk bewust. Het was de tijd van krakersrellen, demonstraties tegen kernbewapening en van oud-FNV-vakbondsleider Herman Bode die de historische woorden sprak: “Willen we naar de Dam, dan gáán we naar de Dam”. Ik was lid van de vrouwenbond en van een van de eerste belangenbehartigers voor de gezondheidszorg, de Landelijke Beroepsorganisatie van Werkers in de Gezondheidszorg (LBWG). En omdat ik in de or wilde, werd ik lid van de FNV. Dat hoorde er gewoon bij.’

2. HOE BELANGRIJK IS DE VAKBOND?

‘Hoewel lidmaatschap van de bond nu helaas niet zo vanzelfsprekend meer is als vroeger, wordt het nut van de FNV wel manifest door alle recente acties. In ons ziekenhuis is vooral de FNV actief, en dat wordt gezien. En die FNV, dat zijn wijzelf, leden van de FNV en collega’s in het Spaarne Gasthuis. De vakbond faciliteert. Dat was in de jaren 80 zo en dat is nu nog zo. Ik word iebelig van dat geklaag op Facebook, mensen die mopperen: “Ze doen niets!” Wie zijn ze? Wat doe je zelf? Zonder achterban staat de cao-onderhandelaar met lege handen.’

3. KRIJG JE VEEL MEDEWERKING VAN JE COLLEGA’S?

‘Gek genoeg weet nog lang niet iedereen dat de bond de cao regelt voor alle collega’s in de zorg, ook voor niet-leden. Dat merkte ik opnieuw tijdens mijn laatste inventarisatieronde voor ons wensenlijstje voor de cao-onderhandelingen. Dan zakt de moed me wel even in de schoenen. Hoe kan dit? Je komt in dienst, je krijgt een contract en daarin staat ‘volgens de cao’. Hoe kun je dan denken dat de cao niet voor jou geldt? Gelukkig kom je daarna collega’s tegen die wel actief meedenken en meedoen. De massale acties rondom de nieuwe cao zijn inspirerend. Dan weet je weer dat je niet alleen bent. Dat was heel leuk om weer eens mee te maken.’